اما از آنجایی که همواره خطر بلایای طبیعی در کمین بوده و ساختمانها و جان ساکنین را تهدید میکند، از مقاوم سازی به جهت مقابله اساسی آنان به کارگیری میشود. مقاوم سازی حساس ژاکت بتنی دارای معایبی می باشد که من جمله آنها میتوان به ارتقا ابعاد و وزن سازه، نیاز به قالببندی و عملیات اجرایی طولانی، صرف زمان و هزینه بالا و آسیب زیاد به سازه اشاره کرد. در این روش تیرهایی که اهمیت ضعف باربری بوده و یا این که مبتلا جراحت دیدگی می باشند، دارای اضافه نمودن میلگردها و قالب بندی و اجرای بتن ریزی (معمولا بتن خودتراکم) مجدد مقاوم سازی می گردند. در همین شکل اهمیت محصور کردن بتن، نه فقط مقاومت فشاری عضو بلکه مقاومت برشی هم افزایش می یابد. به علت دورگیری، بکارگیری این نحوه میزان شکلپذیری اتصال را نیز ارتقا میدهد. استفاده از ژاکت فلزی نیز، روشی مطلوب برای مقاوم سازی ساختمان های بتنی بوده که ضمن افزایش مقاومت و رخ پذیری اعضای همین گونه بنا ها، وزن قابل ملاحظه ای را نیز به بنا طولانی تر نمی نماید. در این نحوه دوران تیر دارای استفاده از ورق های فولادی بر حسب مورد بصورت به دور پیچ، نواری v و یا موضعی تقویت می گردد. مقاوم سازی اهمیت ژاکت فلزی بر حسب آیتم می تواند به شکل دورپیچ، نواری و یا موضعی باشد. نحوه رایج برای اجرای همین تکنیک و ساخت محصور شدگی، اتصال ورق های فلزی پیرامونی اهمیت بولت به تیر می باشد. ترمیم و مقاوم سازی ستونهای بتنی و فلزی دارای به کارگیری از ژاکت بتنی به عنوان خط مش حلی اثرگذار به فعالیت می رود. همچنین از همین تکنیک مقاوم سازی می قدرت برای ارتقاء دشواری برشی در ستون های فولادی با مقاطع I و H رخ به کار گیری نمود. از همین طریق در تصحیح ستون ها مقاوم سازی تونل ها به کارگیری شده است.

ایندکسر