با وجود محدودیت های زمین ، آمریکای لاتین به فضا نگاه می کند



مأموریتهای مریخ ، رفت و آمد فضانوردان به ایستگاه فضایی بین المللی ، برنامه فضایی جاه طلبانه چین. اخبار فضایی و نه فقط از ثروتمندترین و بزرگترین کشورهای جهان در جریان است. آمریکای لاتین را بردارید.

در 17 فوریه ، کنگره در نیکاراگوئه ، یکی از فقیرترین و مستعدترین کشمکش ها ، قانون تأسیس آژانس فضایی را تصویب کرد. کاستاریکا ، مشهور به رشد و ثبات نسبی ، در 18 فوریه ، همان روزی که Rover Perseverance ناسا در مریخ به دنبال نشانه هایی از زندگی باستان نشست ، همین کار را کرد.

مزایای بالقوه فضا برای بسیاری از کشورها با منابع کمیاب دردناک است. فناوری ماهواره ، مشارکت های بین المللی ، غرور ملی و توسعه محلی جلب می کند. به ناچار ، منتقدان گمان می کنند که آنها یک برنامه بیهوده ، انحراف از مشکلات فوری روی زمین را به سختی اجرا کرده اند.

“حقیقت این است که نوع ابروهای بلند شده هنگام اعلام برنامه فضایی در نیکاراگوئه شبیه هر بار اعلام شده یک کشور آفریقایی از یک برنامه فضایی است. مردم همیشه تعجب می کنند که چرا منطقی است ، به ویژه هنگامی که این کشورها با چندین جامعه اجتماعی دست و پنجه نرم می کنند مشکل اقتصادی ، “Temidayo Oniosun ، مدیر عامل Space در آفریقا ، در نامه ای به آسوشیتدپرس نوشت.

Oniosun گفت: “اول و مهمترین ، بیشتر کشورهای در حال توسعه در درجه اول به فناوری فضایی علاقه مند هستند تا چالش های توسعه را برطرف کنند.” برخی ماهواره ارتباطی را می خواهند ، زیرا بازگشت بسیار خوبی از سرمایه را به همراه دارد و به شما کمک می کند تا از چالش های شکاف دیجیتالی عبور کنید. به همین دلیل بندرت می بینید که یک کشور در حال توسعه بگوید این کشور در حال جستجو در فضا (ماه ، مریخ و غیره) و مواردی از این دست است. “

رشد صنعت فضای تجاری و چشم انداز دسترسی جهانی به اینترنت از صورت فلکی ماهواره می تواند به طور فزاینده ای به کشورهایی که پوشش ندارند کمک کند. داده های ماهواره ای همچنین می توانند کشت محصول را راهنمایی کنند ، به صنعت و مدیریت بلایا کمک کنند و آب و هوا و سایر شرایط مربوط به بیماری را ردیابی کنند.

نیکاراگوئه ، که دولت آن اقدامات جدی علیه مخالفان سیاسی اتخاذ کرده است ، در جاه طلبی های فضایی تازه وارد نیست. قرارداد قدیمی با چین برای استقرار ماهواره ارتباطی سالها پیش به تعویق افتاد. در سال 2017 ، روسیه به عنوان بخشی از سیستم ناوبری ماهواره ای تاسیساتی را در نیکاراگوئه افتتاح کرد. نیکاراگوئه این موضوع را به دلیل جاسوسی در منطقه یا ایالات متحده تکذیب کرده است.

به نظر می رسد نیکاراگوئه از تردید در مورد ارتش جدید “دبیرخانه ملی فضای خارج از ماه ، ماه و سایر اجرام آسمانی” خود آگاه است.

جنی مارتینز ، قانونگذار مترقی ، بدون توضیح توضیحات منتقدان ، در کنگره گفت: “آنها نمی خواستند او را دستکاری کنند. وی گفت بیش از 50 کشور دارای آژانس هایی هستند که به مسائل فضایی اختصاص داده شده اند. نیکاراگوئه از سال 1994 عضو کمیته سازمان ملل در زمینه استفاده صلح آمیز از فضای خارج از کشور است که ناظر بر معاهدات حاکم بر قوانین فضایی است.

کارلوس آرتورو ولس ، یک وکیل اکوادوری که در انستیتوی بین المللی حقوق هوا و فضا در دانشگاه لیدن هلند تحصیل می کند ، گفت: “من فکر نمی کنم نیکاراگوئه نیاز به ارسال چیزی به فضا داشته باشد.”

ولس گفت: “انجام یک کار اشتباه در فضا می تواند بر هر کشور جهان تأثیر بگذارد” ، به عنوان مثال ، اگر بقایای ماهواره به زمین سقوط کند و خسارات و تلفاتی به بار آورد.

اکوادور ماهواره پگاسو را در سال 2013 با هیاهو و کمک های چینی پرتاب کرد ، اما یک ماه بعد به ماهواره آسیب دید. برخی گزارش ها ادعا می کنند که علت آن بقایای یک موشک قدیمی روسی است.

حامیان جاه طلبی های فضایی کاستاریکا می گویند که آژانس جدید آن می تواند به فناوری مورد استفاده در زمین کمک کند و همچنین کاستاریکا را قادر می سازد در سیاست ها و توافق نامه های فضایی بین المللی شرکت کند.

فرانکلین چانگ دیاز ، شهروند آمریکایی متولد کاستاریکا ، که فضانورد ناسا شد ، گفت: “بسیاری از مردم ایجاد ناسا را ​​در سال 1958 انتقاد کردند ، زمانی که ایالات متحده با بدترین رکود اقتصادی دوران پس از جنگ دست و پنجه نرم می کرد.” در بیانیه ای گفت.

وی گفت ، شاهکار باورنکردنی قرار دادن یک انسان روی ماه ، “گاهی اوقات مهمترین چیز در مورد ایجاد ناسا را ​​تحت الشعاع قرار می دهد: مزایای عظیم اقتصادی و اقتصادی پس از آن. چانگ دیاز رئیس و مدیرعامل شرکت موشکی Ad Astra مستقر در تگزاس است.

هفته گذشته ، شرکت مستقر در کالیفرنیا LeoLabs اعلام کرد که کاستاریکا یک سایت راداری جدید برای ردیابی اشیا or مدار پایین زمین و تحویل داده ها دارد. اولین ماهواره این کشور ، Irazú ، با استفاده از موشک SpaceX در سال 2018 برای نظارت بر جنگل های بارانی و تغییرات آب و هوایی پرتاب شد. بخشی از آن توسط یک کمپین Kickstarter تأمین شد.

کاترین هررا ، دانشجوی بیوشیمی و میکروب شناسی در دانشگاه دره گواتمالا که یک باشگاه دانشگاهی مختص فضا را اداره می کند ، گفت: “جای تعجب نیست که کاستاریکا قانونی درباره آژانس فضایی تصویب کرده و امیدواریم گواتمالا نیز همین کار را انجام دهد.” علم و مهندسی

هررا در نامه الکترونیکی خود نوشت: “یک کشور به” سیاست های عمومی حمایت از ابتکارات فضایی “و” کمک به دستیابی به اهداف مختلف تحقیقاتی “نیاز دارد.

اولین ماهواره گواتمالا ، Quetzal-1 ، سال گذشته از ژاپن مستقر شد و توسط تیمی از دانشگاه محل تحصیل هررا اداره می شد. این پروژه در کشوری انجام شد که مشکلات آن بسیاری از شهروندان را مجبور به جستجوی زندگی بهتر در جاهای دیگر کرده است.

آژانس فضایی بولیوی درگیر اغتشاشات سیاسی اخیر این کشور شده است. دولت جدید سلف موقت خود را به عملیات موبایل در آژانس متهم کرده است ، که در سال 2010 توسط رئیس جمهور وقت اوو مورالس ایجاد شد.

وزیر علم و فناوری برزیل ، مارکوس پونتس ، فضانورد سابق است که در ناسا تحصیل کرده است و شیلی خانه تلسکوپ های غول پیکر است. مکزیک و آرژانتین اکنون در حال کار برای ایجاد یک آژانس فضایی منطقه ای هستند. اتحادیه آفریقا همچنین در حال برنامه ریزی یک آژانس فضایی مستقر در مصر است. آژانس فضایی اروپا که از یک سایت پرتاب موشک در گویان فرانسه در سواحل شمال شرقی آمریکای جنوبی استفاده می کند ، در سال 1975 تأسیس شد.

کنگره مکزیک روز دوشنبه میزبان یک کمیسیون بین المللی در مورد چشم انداز “مسابقه فضایی جدید” و آنچه می تواند برای بهداشت ، آموزش و سایر مناطق انجام دهد. سناتور Beatrice Paredes Rangel این را با اصطلاح وجودی بیان کرد و گفت زمان آن است که دیگر از گذشته تمرکز روی بحث در مورد زمین متوقف شود.

وی گفت: “آینده در دست ما است و اگر ما بخشی از آن نباشیم ، ناپدید می شویم یا فرصت بازی در آینده سازی را از دست می دهیم.”




منبع: khabar-dastchin.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*